حساب کاربری

لطفا از حروف a-z,A-Z,0-9 استفاده نمایید - حداقل 5 کاراکتر

حداقل 8 کاراکتر

مرغ

مرغ

مرغ پرنده ای از دسته ماکیان سانان است که توسط انسان ها برای تامین مایحتاج غذایی نگهداری می شود. گوشت و تخم مرغ از جمله مواد غذایی است که در برنامه غذایی انسان جای به خصوصی دارد. این پرنده برای اولین بار نزدیک به ۱۰ هزار سال پیش در ویتنام اهلی شد و از طریق هندوستان به ایران راه یافت. این پرنده برای نخستین بار در اروپا در یونان پرورش یافت. هم اکنون این پرنده با ۱۴ میلیارد قطعه ، پرجمعیت ترین گونه پرندگان در جهان می باشد.

مرغ

نژادهای مرغ و خروس اهلی را می توان به صورت زیر طبقه بندی کرد:

دسته نژادها
مرغ آمریکایی پلیموت روک – ویندوت – رد آیلند رد – نیوهمپشایر – دومینیک – جاوا – چنسلر – لامونا – جرسی – دلاویر
مرغ انگلیسی سوسکس – ارپینگتون – کورنیش – دورکینگ – استرالوپ – رد کپ – رز کامپ
مرغ آسیایی براهما – کوشین – لانگشان
مرغ مدیترانه ای لکهورن – مینورکا – آنکولا – آندلسی آبی – سیاه اسپانیایی صورت سفید – باترکاپ

 

در میان مرغ و خروس های ایرانی نیز می توان به نژادهای لاری و مرندی اشاره کرد. مرغ ایرانی مرندی در تخم گذاری بسیار منحصر به فرد است و قادر است در سال حدود ۲۰۰ عدد تخم تولید کند. به همین دلیل نگهداری از این پرنده برای تولید تخم دارای توجیه اقتصادی است و بسیاری از افراد برای ایجاد فارم تولید تخم مرغ از این نژاد استفاده می کنند. در مقابل مرغ و خروس لاری نیز بیشتر به دلیل روحیه جنگجویی که دارند پرورش داده می شوند. استفاده از خروس های لاری برای ایجاد نزاع و شرط بندی و تفریح در ایران متداول است.

نگهداری از مرغ و خروس خانگی بسیار آسان است و با هزینه بسیار کم می توان این پرنده را در خانه و یا روستا پرورش داد. در نگهداری مرغ و خروس خانگی بهتر است برای آن ها جایگاه بسازید. جایگاه می تواند مرغ و خروس ها را در مقابل شرایط نامناسب آب و هوایی مانند باد ، باران ، برف محافظت کند. با استفاده از جایگاه  می توان میزان نوردهی به مرغ و خروس را کنترل کرد.

همچنین جایگاه باعث کاهش آلودگی مواد غذایی ، محافظت جوجه ها در مقابل حملات سایر پرندگان و جلوگیری از بروز بیماری ها می شود. در جایگاه باید فضای لازم برای نگهداری مرغ و خروس ها و جوجه ها  فراهم شود زیرا در صورت کمبود فضا ، مرغ و خروس ها به هم همدیگر حمله می کنند و در صورت زخمی شدن خودخوری آن ها هم شروع می شود.

مرغ و خروس ها جزء جانوران همه چیز خوار محسوب می شوند و می توانند از انواع گیاهان ، دانه ها ، میوه ها و سبزیجات و حتی گوشت تغذیه کنند. اما برای تغذیه مرغ های تخم گذار استفاده از گندم بسیار مناسب است. در زمان تخم گذاری برای تامین کلسیم می توان از پودر استخوان یا صدف به همراه آرد نیز استفاده کرد.

در نگهداری مرغ و خروس ها در خانه یا روستا می توانید از ته مانده های مواد غذایی نیز برای تغذیه این پرندگان استفاده کنید. برنج و گوجه فرنگی و سایر غذاها از مواد غذایی هستند که مرغ و خروس تمایل زیادی برای خوردن آن ها از خود نشان می دهد.

در نگهداری مرغ و خروس خانگی باید نکات بهداشتی را به صورت کامل رعایت کنید زیرا عدم رعایت مسائل بهداشتی می تواند منجر به بروز بیماری در این پرندگان شود. از بیماری های عمومی مرغ و خروس خانگی می توان به آبله ماکیان ، بوتولیسم ، وبای ماکیان ، برونشیت عفونی ، کوریزای عفونی ، مرض مارک ، تراش ، بیماری کیسه هوا ، نیوکاسل ، جوجه موشی یا خمیر مانند ، پولورام ، آنفولانزای مرغی و بامبل فوت اشاره کرد.

برای تخم گذاری مرغ خانگی بهتر است مکانی به صورت اختصاصی در نظر گرفته شود. زیرا این کار باعث بهبود کیفیت و افزایش تعداد تخم های گذاشته شده توسط مرغ مادر می شود. اندازه مناسب برای این مکان ، لانه ای با طول و عرض ۳۵ سانتی متر و ارتفاع ۶۰ سانتی متر است.

جوجه کشی طبیعی از تخم های نطفه دار مرغ با خوابیدن مرغ کرچ بر روی آن ها و در ۲۱ روز انجام می پذیرد. عواملی مانند تغذیه مناسب ، محل نگهداری مناسب و سلامت گله گله و همچنین مناسب بودن ضریب نر از عوامل بسیار مهم در افزایش درصد تبدیل به جوجه تخم های نطفه دار است. مرغ کرچ شرایط مطلوب دما ، رطوبت و اکسیژن را برای تخم های نطفه دار فراهم آورده و آن ها را در مرحله ستر می چرخاند.

جوجه کشی از تخم های نطفه دار مرغ خانگی به صورت مصنوعی و با استفاده از دستگاه های جوجه کشی امکان پذیر است. اگر می خواهید تخم های نطفه دار را از بیرون تهیه کنید ، نکته مهم و اساسی که باید به آن توجه کنید این است تخم های نطفه دار باید تازه باشند زیرا جوجه کشی از تخم های نطفه دار کهنه نتیجه بخش نخواهد بود. در تهیه تخم های نطفه دار باید به مواردی که قبلا نیز اشاره شد ، توجه کنید.

همانطور که گفته شد ، طول مدت جوجه کشی از تخم های نطفه دار مرغ ۲۱ روز است و از دو مرحله ستر و هچر تشکیل شده است. در مرحله ستر جنین در حال رشد است به همین دلیل برای جلوگیری از چسبیدن آن به پوسته ، تخم ها باید روزی ۴ تا ۶ مرتبه چرخانده شوند.  اما در مرحله هچر که ۳ روز آخر جوجه کشی است و به مرور زمان جوجه ها از تخم ها خارج می شوند ، تخم ها نباید چرخانده شوند. دمای مناسب برای مراحل ستر و هچر به ترتیب ۳۷٫۵ و ۳۷ درجه سانتی گراد و رطوبت مطلوب نیز بین ۵۷ تا ۶۰ درصد است.

 

تاریخچه
تغذیه

 

نژادها
بیماری
پرسش و پاسخ
پرورش